De magie van de metropool
Amsterdammers kiezen voor het leven in de wereldstad Amsterdam.
Amsterdam is de stad van de ruimte, de ruimte om jezelf te kunnen zijn.
Hier is plaats voor mensen, waar vandaan en waarom ze ook gekomen
zijn. De diversiteit in Amsterdam zorgt voor een unieke sfeer en een breed en hoogwaardig cultuuraanbod. Vrijheid, verdraagzaamheid en creativiteit zijn de basis voor de magische aantrekkingskracht die Amsterdam uitoefent op haar inwoners en bezoekers.
Wonen in een wereldstad
Wonen in een wereldstad is een keuze. Een keuze voor vrijheid en
creativiteit. Het is ook een keuze voor het wonen in een stedelijk gebied
met veel mensen op weinig ruimte. Mokum betekent ruimte, maar die
schaarse ruimte is niet voor iedereen toegankelijk omdat de regelgeving
de woningmarkt teveel verstoort. Mensen van heinde en verre willen
zich vestigen in Amsterdam. Deze aantrekkingskracht is de motor van de
metropoolregio Amsterdam en van grote waarde voor het Nederlands
vestigingsklimaat. Ook op de lange termijn zal het aantal inwoners van
Amsterdam blijven groeien; de gemeente moet volgens D66 dan ook
ernst blijven maken met de woningbouwopgave die de stad heeft. D66 wil dat Amsterdam een open stad is voor iedereen. Daarvoor is het noodzakelijk dat we de woningmarkt anders gaan organiseren.
Nergens in Nederland zit de woningmarkt zo op slot, en is het gat tussen
een huur- en een koopwoning zo groot, als in Amsterdam. D66 wil de
komende vier jaar er alles aan doen om dit gat te dichten en een
evenwichtiger aanbod tot stand te brengen. In Amsterdam woont 60%
van de hoge middeninkomens en 25% van de hoge inkomens in een
sociale huurwoning! Vanuit D66 Amsterdam zal dan ook krachtig in Den
Haag worden gelobbyd om – op evenwichtige wijze – de
overheidsinterventies terug te dringen die deze situatie in de hand hebben gewerkt: de huurprijsregulering en de hypotheekrenteaftrek.
Voor de Amsterdamse woningmarkt pleit D66 ervoor dat de huurprijzen
worden verhoogd naar een niveau dat meer recht doet aan de kwaliteit
van de woning, in combinatie met een systeem voor
inkomensondersteuning voor huishoudens die die huren niet kunnen
opbrengen (variant op huidige huurtoeslag). Van de aanbieders van deze
woningen, met name van de corporaties, mag worden verwacht dat zij
zich garant stellen voor de betaalbaarheid van deze stelselwijziging,
aangezien zij ook de hogere inkomsten ontvangen. D66 wil graag het
initiatief nemen om – binnen de landelijke randvoorwaarden – met de
corporaties de mogelijkheden hiervoor te verkennen.
Daarnaast wil D66 de verkoop van sociale huurwoningen krachtig
stimuleren. Verkoop met korting – zoals bij de Koopgarantregeling - biedt
veel meer Amsterdammers de mogelijkheid de overstap te maken van
een huur- naar een koopwoning. Op dit moment is dit echter nog niet mogelijk omdat vanwege de erfpacht de Amsterdamse belastingdienst
het verkrijgen van hypotheken voor woningen via Koopgarant tegenhoudt. D66 wil ervoor zorgen dat deze belemmeringen zo snel mogelijk worden opgeheven, ook als het daarvoor nodig is het erfpachtstelsel opnieuw te bezien.
Vraag naar huisvesting is het voornaamste uitgangspunt voor
bouwplannen. Daar waar de gemeente bouwplannen vaststelt moet meer
gekeken worden naar waar de vraag het snelste stijgt. Zo zal de komende jaren de vraag naar senioren- en studentenwoningen stijgen. Een deel van de vraag naar studentenhuisvesting zal opgevangen kunnen worden met tijdelijke studenteneenheden, maar D66 kiest er ook voor om de komende jaren in permanente studentenhuisvesting te investeren om huisvestingsmogelijkheden op de lange termijn te garanderen."
Casco bouwen is momenteel nauwelijks mogelijk. Toch is het met casco
bouwen mogelijk meer Amsterdammers te laten wonen zoals zij zelf
wensen. De gemeentelijke regels die casco bouwen belemmeren moeten
worden opgeheven.
Er wordt bij de bouw van woningen onvoldoende rekening gehouden met
de individuele behoefte aan ruimte; percelen en woningen zijn te klein. D66 wil meer vrijheidsgraden en flexibiliteit ten behoeve van de individuele woonwensen. Juist in een compacte stad moeten mensen hun eigen woonruimte vorm kunnen geven.
Nieuw- en verbouwplannen moeten rekening houden met het
zogenaamde generatiewonen. Amsterdam heeft bijzonder veel woningen
die slechts per trap bereikbaar zijn. Bij nieuw- en verbouw zullen zoveel
mogelijk ook voor senioren toegankelijke woningen gerealiseerd moeten
worden om bestand te zijn tegen de aankomende vergrijzing.
In Amsterdam wonen betekent wonen met elkaar. D66 wil daarom dat er
in een woonwijk woningen beschikbaar zijn voor verschillende bewoners,
alleenstaanden en gezinnen, ouderen en jongere bewoners en rijkere en
minder rijke bewoners. Sociale woningbouw is daarvoor essentieel, maar
D66 wil een minder dogmatische benadering van sociale woningbouwquota. De harde norm van 30% sociale woningbouw bij grote
nieuwbouwprojecten moet worden losgelaten. Wel moet per stadsdeel
30% sociale woningbouw gewaarborgd zijn.
D66 zal bevorderen dat het voornemen zoals verwoord op pag 55 van de
Woonvisie Amsterdam 2020, Wonen in de Metropool, om 'te zoeken naar
een geschikte locatie voor het realiseren van een grootschalig complex
voor ouderen, zoals het Acropolis in Rotterdam' voortvarend wordt
aangepakt.
Leegstaande kantoorpanden zonder toekomst moeten snel een nieuwe
bestemming krijgen, bijvoorbeeld voor kleine ondernemers of
studentenkamers. De gemeente moet door overleg, bestemmingsplannen
en drang meer beleid ontwikkelen om langdurige leegstand tegen te gaan
Rafelranden in een stad zijn de voedingsbodem van creativiteit en
inventiviteit. De rafelranden staan in een volle stad als Amsterdam
echter continu onder druk. Daarom vindt D66 dat de stad deze rafelranden moet koesteren en ruimte moet laten voor mensen die in rafelranden tot ontplooiing komen.
De woningvoorraad van Amsterdam bestaat voor een groot deel uit
kleine woningen. Deze zijn, zeker voor gezinnen, te klein voor de woonwensen van deze tijd. Bovendien valt een groot deel van de woningvoorraad in de categorie ‘sociale huur’ en zijn daarmee voor het deel van de woningzoekenden met een ‘iets hoger’ inkomen onbereikbaar. Voor deze groep middeninkomens moet meer woonruimte zijn, zodat het voor Amsterdammers mogelijk is wooncarrière te maken.
Daarom is het van belang dat er meer diversiteit van woningen in de
stad ontstaat, zowel in soort eigendom (huur of koop), prijsklasse en grootte. In veel buurten betekent dit het creëren van meer woningen in de middencategorie om zo de doorstroming te bevorderen, hoewel in
elke buurt ook woningen moeten zijn voor huishoudens met lage inkomens.
In de bestaande bouw kan meer diversiteit worden bereikt door de
verkoop van corporatiewoningen en het splitsen en deels samenvoegen
van particuliere sociale huurwoningen. Het beleid gericht op deze twee
elementen moet volgens D66 dan ook voortvarend worden voortgezet,
gebaseerd op eerder genomen besluiten met daarbij oog voor het
wegnemen van overbodige en complexe regelgeving en beperkingen.
Alleen met een gedifferentieerde woningvoorraad kan Amsterdam een
wereldstad zijn waar gelegenheid is voor iedereen om te wonen.
Vrijzinnig, maar niet vrijblijvend
In Amsterdam kan en mag veel. Persoonlijke vrijheid en privacy zijn
verworvenheden waar niet lichtzinnig mee om mag worden gegaan.
Elkaar onnodig de maat nemen of de wet opleggen staat daar haaks op. In Amsterdam weten we hoe je naast en met elkaar kunt leven, ook als je elkaars keuzes en opvattingen niet deelt. Dat betekent dat de vrijheid van een Amsterdammer in principe tot daar reikt, waar de vrijheid van een ander wordt belemmerd.
Vrijheid is het wezenskenmerk van onze stad. Amsterdammers kunnen in
de regel goed omgaan met hun vrijheid. De vrijheid van Amsterdammers
om zich op allerlei wijzen te uiten moet daarom krachtig worden
beschermd. Naast de vrijheid om te verzamelen, vrijheid van
schoolkeuze, vrijheid van kunstenaars, vrijheid van godsdienst en de vrijheid om te experimenteren, zal D66 zich constant hard maken en inzetten voor Amsterdamse vrijheden en verworvenheden in de breedste zin des woords.
Algemene Politie Verordeningen en andere verordeningen moeten een
helder doel dienen, zodat burgers niet zonder duidelijke reden worden
beperkt in hun vrijheden. Veiligheid is zeer complex in een grote stad, De
gemeenteraad moet ervoor zorgen dat inperkingen van vrijheden en
inbreuk op de privacy altijd verantwoord worden. De maatregelen
moeten noodzakelijk en effectief zijn. Minder regels dus, en die regels goed handhaven.
De gemeente moet door integraal veiligheidsbeleid, waarbij alle
ketenpartners zijn aangehaakt, de stad Amsterdam leefbaar houden.
Toezicht moet centraal worden georganiseerd, zodat er geen virtuele
grenzen zijn voor criminelen om te acteren. Een tasjesdief op een
station moet ook buiten het station kunnen worden aangehouden. Voor elke (jonge) crimineel moet een re-integratieplan komen met structurele
begeleiding, zodat draaideurcriminaliteit verminderd. In samenwerking
met de landelijke overheid moet de zware criminaliteit worden aangepakt.
Amsterdam is altijd een internationaal georiënteerde stad geweest waar
iedereen welkom is. De stad kon dit bereiken door tolerantie, een
gastvrij handelsklimaat, alle ruimte voor emancipatie en vertrouwen in de
gemeentelijke overheid.D66 wil Amsterdammers de mogelijkheid geven
zich naar vrije keuze te ontwikkelen en ontplooien, maar maakt zich ook
hard voor krachtig optreden tegen iedereen die zich hiertegen keert.
D66 is intolerant ten opzichte van intolerantie.
Zonder inzicht in delicten kan de politie haar werk niet doen. Daarom
moeten Amsterdammers zonder zorgen aangifte kunnen doen en zich
welkom voelen op het politiebureau. Het naar huis sturen van
slachtoffers van fysiek geweld zonder aangifte af te nemen past niet bij de minimale verwachting die een Amsterdammer van haar politiekorps mag hebben. Slachtoffers moeten er zonder uitzondering op kunnen vertrouwen dat hun privacy wordt gegarandeerd. De gemeente moet zich inzetten om privacybescherming te verbeteren. Tenslotte moet Amsterdam ook aangifte afnemen in het Engels, wereldtaal en de taal van driekwart van de bezoekers van Amsterdam.
Amsterdam kunstenstad
Kunst en cultuur vormen een essentieel kenmerk van de samenleving die
D66 voor ogen staat. De cultuursector genereert jaarlijks meer dan een
miljard Euro voor de stedelijke economie. Van D66 mag dan ook 2% van
de begroting naar deze sector gaan. D66 wil in het beleid en de
geldstromen een nadrukkelijk onderscheid terugzien tussen cultuur in de
brede zin van het woord en de zuivere kunst.
Amsterdam heeft een aantal sterke culturele sectoren: de gemeente moet het als haar taak zien die nog meer onderscheidend te laten zijn.
L’Art pour l’art: D66 vindt dat de kwaliteit van kunst voorop hoort te staan bij kunstsubsidiëring. Geld voor kunst moet bedoeld zijn voor echte kunst en niet voor zaken als cultuureducatie, leefbaarheid,
welzijnswerk,citymarketing of de creatieve economie. Dat soort zaken dient gefinancierd te worden uit eigen budgetten (onderwijs, welzijn, economische zaken). Ook de kosten van eigendom en onderhoud van monumentale panden en kunstgebouwen dient uit andere dan de kunstbegroting te worden gefinancierd.
Amsterdam heeft een aantal internationaal toonaangevende musea en
gezelschappen. Deze verdienen een lange termijn commitment van de
gemeente. Daarnaast moet er in het kunst- en cultuurbeleid ruimte zijn
voor innovatie. Nieuwe initatieven, nieuwe kunstenaars,
toneelgezelschappen, etc. moeten makkelijk hun weg kunnen vinden.
D66 vindt een herziening van de manier hoe de kunstsector momenteel via de kunstenplansystematiek wordt gesubsidieerd noodzakelijk, net als een onderzoek naar het functioneren van de Kunstraad. D66 wil dat er
meerjarige zekerheid komt voor instellingen die essentieel zijn voor het
cultuuraanbod in Amsterdam en dat per sector (muziek, theater, film, etc.) vooraf een te verdelen bedrag beschikbaar wordt gesteld. Beoordelingen en hun onderbouwing dienen transparant, inzichtelijk en openbaar te zijn en de instelling moet via verruimde beroepsmogelijkheden inhoudelijk bezwaar kunnen maken.
D66 vindt dat er in Amsterdam ruimte is voor een centrum voor
hedendaagse kunst, bij voorkeur in een industrieel complex, waar
galerieën, verzamelaars, instituten, opleidingen en kunstenaars nieuwe
samenlevingsvormen aan kunnen gaan. D66 wil een dergelijk initiatief
aanmoedigen en faciliteren.
D66 vindt dat kinderen via de school van jongs af aan bekend gemaakt
moeten worden met kunst en kunstbeoefening. Hiervoor moeten zowel
vaker financiële middelen uit de onderwijsbegroting en de budgetten
voor kinderopvang beschikbaar komen. De cultuureducatie verdient actieve ondersteuning vanuit de gemeente en een vakkundige steunfunctieinstelling.
Amsterdam is een echte festivalstad met een zeer divers en breed aanbod van (internationale) festivals met een groot en divers publieksbereik. Dat is ook goed voor internationale uitstraling van Amsterdam. De gemeente en de kunstsubsidiering spelen nu nog veel te weinig op dit fenomeen in. Veel festivals met een belangrijke artistieke of publieke functie komen nu nauwelijks in aanmerking voor subsidie vanwege de stringente kunstsubsidiecriteria. D66 wil dat er een apart gemeentelijk festivalbeleid komt en een aparte festivalpot waaruit festivals via eigen, passende subsidiecriteria worden gesubsidieerd.
Amsterdam is de hoofdstad voor film en televisie geworden. D66 wil dat
deze positie verstevigd wordt. Daarom pleiten wij voor het oprichten van
een film- en tv-fonds. Daarnaast kan de gemeente helpen met het creëren van een goed vestigingsklimaat voor film- en tv-bedrijven en
met cultuureducatie in de vorm van film- en tv-workshops op scholen.
De gemeente moet een katalysator zijn van de samenwerking van de
vele instellingen die Amsterdam rijk is op dit gebied.
