Algemene Beschouwingen 2009: tijd voor een andere State of Mind

maandag 13 oktober 2008

Tijdens de Algemene Beschouwingen 2009 sprak D66-fractievoorzitter Ivar Manuel over Amsterdam als levendige, internationale metropool in de wereld. Volgens hem moet Amsterdam zich in die richting kunnen ontwikkelen, maar werkt de dorpsmentaliteit van het Amsterdamse College niet mee. Bovendien boekt het College amper resultaten op die punten waar ze prioriteit aan zegt te geven. Lees hier de bijdrage van Ivar Manuel aan de Algemene Beschouwingen 2009.

Algemene Beschouwingen 2009: bijdrage D66-fractievoorzitter Ivar Manuel

Voorzitter, dit is de laatste échte begroting van dit college, in maart 2010 zijn immers de volgende verkiezingen alweer. 2009 wordt dus het oogstjaar, het jaar waarin resultaten geboekt worden, het jaar waarin het zuur achter ons ligt. Althans dat zou je denken, dat zou je mogen verwachten. Maar het zoet van dit college heeft de tekentafel van de snoepfabriek nooit verlaten.

De bestuurlijke hoofdlijnen van de begroting noemen éven het feit dat de wereld in een financiële crisis verkeert. Nogal een understatement, nu elke maandag een black monday is, maar verder lijken de bestuurlijke hoofdlijnen een copy-paste verhaal. Opnieuw een opsomming van alle goede voornemens op het gebied van:

- armoedebestrijding
- kinderen eerst
- veiligheid
- luchtkwaliteit
- Amsterdam topstad
- sociale cohesie.

Er worden afspraken “uitgewerkt”, er wordt op zaken “ingezet”, er wordt “geïnformeerd” en er wordt “begeleid”. Er is “extra aandacht voor”, er worden “instrumenten ontwikkeld”, er wordt “integraal samengewerkt”, “intensief samengewerkt” zelfs. Met andere woorden, voorzitter: als de kredietcrisis de stad Amsterdam banen gaat kosten, dan heeft de gemeente Amsterdam in ieder geval nog genoeg werk over; het is een gezellige bureaucratie hier.

Resultaten blijven uit
Maar, en daar gaat het natuurlijk om, zijn er inmiddels ook échte resultaten geboekt, resultaten waar dit college straks bij de verkiezingen op kan bogen? Waarmee zij naar de Amsterdammers kan gaan en kan zeggen: “Kijk, hiermee bent u beter af dan vier jaar geleden”. Ik waag het te betwijfelen, voorzitter.

Armoedebestrijding? De tweedeling in deze stad neemt alleen maar toe, blijkt steeds opnieuw.

Kinderen eerst dan? De ene school is nog slechter dan de andere als we de inspectie mogen geloven. En bij de jeugdzorg is het een volslagen chaos. Of in de woorden van het college, het bureau jeugdzorg zal weer “op de juiste koers gebracht” moeten worden. Een zinkend schip op koers brengen; dat zou inderdaad een knappe prestatie zijn.

Veiligheid dan misschien? De politie heeft geen tijd, geen capaciteit, teveel stagiaires, te weinig agenten, om escortbureaus te controleren; terwijl we wéten dat daar meisjes van 17, 18 jaar voor bodemprijzen verhandeld worden. Die tijd en capaciteit schijnen er overigens wél altijd te zijn als er preventief gefouilleerd wordt of als bezoekers van dancefeesten gecontroleerd worden. Het is maar net waar je prioriteit aan geeft natuurlijk.

En voorzitter, als we dan naar de prestatie indicatoren kijken dan zet dat beeld van geen of weinig resultaat zich voort. En er zijn trouwens ook nog steeds 13 indicatoren waarvoor niet eens gegevens beschikbaar zijn. Als er dus al resultaten zijn, is het dit college in ieder geval niet gelukt ze in kaart te brengen. Voorzitter, dat is triest. Triest voor een college dat met veel ambitie begon en daarbij bovendien de morele steun kreeg van bijna de voltallige gemeenteraad.

College komt met herhaling van zetten
Ik denk, en ik vind dat persoonlijk spijtig, dat dit college niet heeft gebracht wat velen ervan verwachten. En voorzitter dat klinkt op de één of andere manier door in deze begroting, de ziel is eruit, het geloof lijkt weg. Het is een herhaling van zetten geworden.

Terwijl dat helemaal niet nodig is. Want juist in dat omvangrijke ambtenarenapparaat zitten getalenteerde mensen met hart voor de stad, met een visie op de toekomst. Mensen met lef en karakter. Ambtenaren van deze stad die staan te popelen om ideeën uit te werken en plannen om te zetten in tastbaar resultaat. Voorzitter, maar dan zal dit college, dan zullen deze wethouders, hun zinnen moeten verzetten en los moeten komen van hun fascinaties en frustraties.

Want of ik hier nou wel of niet CO2 neutraal sta te spreken is minder relevant wethouder Vos, knok nou maar voor behoud en versterking van de hoofdgroenstructuur, dát is belangrijk. En dat dit college nog steeds een bedrijventerrein midden in de Tuinen van West wil bouwen is natuurlijk een blamage.

Wethouder Asscher, u hoeft als wethouder helemaal niet naar de hoeren te gaan, dat is een misverstand, ergens in de vorige periode ontstaan, dus ontspan nou maar een beetje en probeer bondgenoten te vinden op de Wallen in strijd tegen de vrouwenhandel.

En wethouder van Poelgeest, het gaat helemaal niet om een huisje meer of minder (en ik las dat u de 20.000 voorzichtig aan het loslaten bent), geeft u in plaats daarvan nou maar eens wat meer aandacht aan architectuur en stedenbouw, zodat wat u bouwt niet binnen 50 jaar weer afgebroken hoeft te worden. Bouw duurzaam.

En tenslotte, ik sta hier onder permanent cameratoezicht en ik heb geen drugs bij me, dus dat zit ook wel goed burgemeester.

‘Stadse’ waarden als uitgangspunt!
Voorzitter, D66 denkt dat het wel degelijk mogelijk is dat deze stad, dat Amsterdam, de Topstad van het college, zich tot een toonaangevende metropool op wereldschaal ontwikkeld. Maar dan moet wel de mentaliteit veranderen, dan moet bij dit college het besef doordringen dat Amsterdam een stad is, een wereldstad en geen dorp. Dan moet Amsterdam zich openen voor de wereld en dan zal het college de “stadse waarden”, zoals vrijheid, tolerantie, een 24-uurs economie, werkende ouders, goede kinderopvang, maar ook anonimiteit en een zucht naar vernieuwing tot uitgangspunt van beleid moeten maken. Dan staat ze pal voor de vrijheid van meningsuiting en geeft kunstenaars alle ruimte.

Voorzitter, het is een illusie om te denken dat met de introductie van een dorpsmentaliteit stadsproblemen aangepakt kunnen worden. De stadsmens is bewust geen dorpeling en zal bij een voortgaande inperking van zijn vrijheden, het binnendringen van de moraliserende overheid in zijn privé leven, uiteindelijk eieren voor zijn geld kiezen en deze stad verlaten. En zij die het eerst gaan zijn de creatieve geesten, de vernieuwers, de mensen die overal ter wereld terecht kunnen en bepalend kunnen zijn voor de ontwikkeling van Amsterdam tot metropool.

De kunst is dus om als overheid de problemen aan te pakken daar waar ze zich voordoen, de zwakkeren bij te staan wanneer zij het nodig te hebben, zonder dat daarmee iedereen in een korset van regels en verboden wordt geperst. Afgedwongen solidariteit is geen solidariteit.

Welgemeende adviezen
Voorzitter, laat ik besluiten met een paar welgemeende adviezen aan het college.

Wethouder Asscher laat u niet teveel meeslepen door Els Iping, blijf knokken voor Amsterdam Topstad. U heeft al veel goede dingen gedaan: een University College, een Life Sciences Center, een Duisenberg School of Finance. En vorige week vrijdag nog heeft u het zelfs voor elkaar gekregen dat de Nederlandse Staatsbank haar deuren heeft geopend in een prachtig pand op onze ZuidAs. Ik neem aan dat daarmee de verdere ontwikkeling van de ZuidAs ook geen probleem meer zal zijn?

Wethouder Gehrels, complimenten, extra geld voor kunst en cultuur en een forse ambitie om Amsterdam als sportstad op de kaart te zetten. Jammer dat u de stad zoveel geld kost met uw afvalenergiecentrale. Het managen van grote projecten blijft helaas een groot probleem.

Wethouder Ossel kijkt u nog eens goed naar die havenvisie. Die is toch wel letterlijk erg bekrompen en getuigt nou ook niet echt van visie. De haven moet echt kunnen groeien en zich westwaarts bewegen. En die tweede zeesluis moet er absoluut komen. En blijft u zich vooral inzetten voor de acceptatie van homo’s, blijft u zich vooral verzetten tegen discriminatie.

Wethouder Herrema, al die wijksteunpuntjes, autopesterijtjes en krachtige prachtige probleemwijkplannen leiden u af van waar het werkelijk om draait; zorg dat de NZ-lijn gaat rijden en de stad blijft staan.

En tenslotte, Burgemeester, alle gesubsidieerde buurtbarbecue’s en compenserende projecten kunnen niet verhullen dat de politie machteloos staat in het effectief aanpakken van de probleemjeugd. Zorg nou eens dat zij de instrumenten krijgen om echt iets te kunnen doen. En misschien is het tijd om op te houden de kroonprins van de PvdA te spelen, Wouter Bos heeft gezegd door te willen gaan, respecteer dat, of kondig hier en nu uw tegenkandidatuur aan.

Voorzitter,

Die Topstad, die metropool dat kan nog best gaan lukken, maar het is geen Staat van de Stad: het is een State of Mind!