Algemene Beschouwingen: sociale samenhang in de creatieve stad

In het kader van de Algemene Beschouwingen sprak Ivar Manuel vandaag over sociale samenhang, en het vertrouwen tussen overheid en burgers. Ook sprak hij de wethouders kritisch aan op het door hun gevoerde beleid. Als ludieke actie gaf hij Lodewijk Asscher, wethouder Financien, een T-shirt van D66 met als tekst: eigenlijk bent U een D66-er! Zijn plannen voor Topstad liggen zo dicht bij de wensen van D66 daar kunnen we niet tegen zijn. Lees hieronder de hele tekst van Ivar Manuel.

De uitslag van de Gemeenteraadsverkiezingen van 7 maart laat aan duidelijkheid nietste wensen over. De kiezers willen dat de PvdA de stad bestuurt. (En aldus geschiedde).D66 heeft nog voorgesteld dat de PvdA, met 20 van de 45 zetels, het maar eens alleenmoest gaan proberen. Dat zou het debat in de gemeenteraad ten goede zijn gekomen.Maar een suggestie van D66 is eng, dat zal wel weer bestuurlijke vernieuwing zijn.En het is natuurlijk altijdmakkelijker om een stootkussen binnen boord te halen.               

Wiedat ging worden was voor de buitenstaander nog even de vraag, maar in dit huis wisten we natuurlijk al lang dat het dikaan was tussen Lodewijk en Maarten. En Laetitia, die was zelfs een muurbloempje in haar eigenpartij.Kortom het Nieuwe Amsterdam werd van een Emancipatiemachine voorzien, Mensen maken Amsterdam was het resultaat. En dat, voorzitter, was een verrassend resultaat, want hoewel het programakkoord vele open einden kent, moest de voltallige oppositie erkennen dat ze zich wel konden vinden in hetgeen er op papier stond. (Dat was even slikken).

D66 bijvoorbeeld had vier jaar gehamerd op de ontwikkeling van Amsterdam tot creatieve kennisstad. Het heet nu Topstad, maar het staat allemaal in het programakkoord.En ook het belang van kunst en cultuur voor de stad, de beschikbaarheid en de kwaliteit van het groen, de ontwikkeling van de Westrand Scheg, het is er allemaal in terug te vinden. 

Voorzitter, dit programakkoord, met voor ieder wat wils, en de uitwerking daarvan in de begroting, vormt vooralsnog een welhaast onneembaar obstakel voor de oppositie.De VVD en het CDA, die gaan zich te buiten aan oppositie op de vierkante centimeter en hebben in wethouder Aboutaleb een dankbare sparringspartner. Wat is er precies gezegd, wat wordt er bedoeld en hoe kunnen we het interpreteren, zodat we er ons nog dagen mee bezig kunnen houden. Ik heb het zo niet bedoeld, maar het spijt me als het zo opgevat is. Zijn dat nou excuses of juist niet? Het is de wonderlijke wereld van de micro-politiek. 

Maar ondertussen openbaart zich in ons midden de ware oppositieleider, mevrouw Sargentini van GroenLinks.Ik zal de lijst hier niet opsommen, maar steeds opnieuw keerde zij zich de afgelopen maanden op inhoudelijke gronden tegen onderdelen van het collegebeleid.Nu kan je natuurlijk zeggen, een fractievoorzitster die dat doet; haar partij heeft niets in de coalitie te zoeken.Maar je kunt ook eens terugdenken aan Bolkestein en Paars 1.Meedoen in de coalitie, en naar vermogen je stempel op het bestuur drukken, en ondertussen het voortouw nemen bij inhoudelijke kritiek op diezelfde regering.

Kritiek van een coalitiepartner verschijnt immers prominent in de media, die daarmee waarborgen dat het eigen profiel, van GroenLinks in dit geval, voor de kiezers recht overeind blijft staan.Met andere woorden mevrouw Sargentini speelt het spel heel slim. En dat, terwijl haar coalitiegenote, mevrouw van der Garde, dagelijks aan den lijve ondervind wat het betekent om de boel bij elkaar te moeten houden. Het adagium van de burgemeester zal bij haar inmiddels wel niet meer zo populair zijn. Voorzitter, daarmee ben ik eigenlijk automatisch aanbeland bij het college.

Veel nieuwe gezichten en pas een paar maanden in het zadel, dus echt veel valt er nog niet over te zeggen.Maar toch misschien enkele woorden, 

Ten eerste de voorzitter van het spul. Onze burgemeester, de man met de vele petten. Benoemd en binnenkort herbenoemd. Het heeft D66 getroffen, pijnlijk getroffen, dat hij heeft willens en wetens de laatste kans heeft laten lopen om verantwoording af te leggen aan de Amsterdammers. En nagelaten heeft om hen om een nieuw mandaat te vragen. Voor ons komt Job Cohen daarmee op één lijn met zijn voorganger, Ed van Thijn. En binnen de PvdA gelederen is dat waarschijnlijk nog een compliment ook. 

Wethouder Aboutaleb, oudgediende en de winnaar van de verkiezingen in eigen persoon. Een wethouder met zoveel daadkracht dat hij onwillige wetten en regels buigt met blote handen. Daar is D66, zoals u weet, minder gelukkig mee. Maar de intentie van uw beleid dat steunen we van harte.  

Wethouder Gehrels, gemorste koffie, gladde banden en uitverkoop van onze cultuurpanden. Wij haddenzulke hoge verwachtingen van u…., misschien dat het nog komt. 

Wethouder Vos. Geen bestuur is compleet zonder een bioloog in haar midden. Er zijn natuurlijk die twee schepen en het voorbarige vertrouwen in alle ambtenaren. Het laatste woord is daar nog niet over gezegd. Maar verder is Wethouder Vos de ideale kandidate voor haar portefeuille. Als Zorg bij u niet in goede handen is, bij wie dan wel?  En het Milieu? GroenLinks in het college betekent per definitie dat de automobilist de klos is.Hogere tarieven, smallere wegen en parkeerplaatsen die spoorloos verdwijnen.Maar het betekent hoop ik ookdat het groen in en om de stad er flink op vooruit gaat. Die 12 miljoen, dat is een begin, want ik neem aan dat u en ik het erover eens zijn dat daarmee de grote groene sprong voorwaarts niet gemaakt kan worden. 

Wethouder Herrema. Ik zal dat verder niet toelichten, maar wij staan bij hem in het krijt. Hij is dapper begonnen aan de slecht-nieuws portefeuille. U mag daarbij op enige coulance van onze kant rekenen. Die NZ-lijn moet er komen, goed en snel. En op het gebied van de volkshuisvesting hebben wij, gezien uw stadsdeelverleden, grote verwachtingen. Stel ons daarom niet teleur. 

Wethouder van Poelgeest. Tsja daar zit je dan opeens als voormalig oppositieleider in het nieuwe college. Sportvelden worden bebouwd, wegen worden dwars door het park aangelegd, race-auto’s draaien rondjes voor het Stadhuis, maar u zwijgt tegenwoordig in alle talen. En wie zwijgt die stemt toe. Ik vraag me af, kunt u zichzelf ’s morgens nog wel recht aankijken in de spiegel, in de achteruitkijkspiegel van uw auto met chauffeur?U onderhandelt ergens achter gesloten deuren met de corporaties over de grondprijs voor sociale huurwoningen, veel schot lijkt daar niet in te zitten. 20.000 nieuwe woningen deze periode, het is slechts een streven haastu zich om te zeggen.Pas maar op, straks bent u de wethouder die niets deed, maar veel liet gebeuren. 

En last maar zeker not least, Wethouder Asscher, tsja wat kan ik zeggen? Top! Ga zo door!U bent wat D66 betreft de voorlopige winnaar van deze college contest. Daarom hebben we een aardigheidje voor u.En laat ik er dit bij zeggen, vrij naar Hans van Mierlo, het wezen van D66, uit zich, in het verlangen ernaar. (T-shirt: Eigenlijk bent u een D66’er) U zou ons nog gaan missen wethouder Asscher.

Maar voorzitter, zover komt het natuurlijk niet en zeker niet lokaal.Tot besluit wil ik daarom kort iets vertellen over waar D66 zich de komende jaren mee bezig gaat houden.Naast al het reguliere raadswerk natuurlijk. 

Voorzitter, wie het maatschappelijk debat volgt kan daarin een trend bespeuren waarin gesteld wordt dat de individualisering van de maatschappij is doorgeschoten.Er zou geen onderlinge solidariteit meer zijn, de maatschappij is verhard en groepen staan met de rug tegen elkaar. Het egocentrisme viert hoogtij. 

Voorzitter, D66 ziet dat anders, niet dat wij geen problemen zien, maar wij geven de individualisering daar niet de schuld van.De benauwende moraal van Balkenende, met zijn jaren 50 waarden en normen en de spruitjeslucht van de verzuiling, is voor ons géén oplossing. Uit angst en onzekerheid de terugtocht inzetten is voor een progressieve partij ondenkbaar. Sterker nog, wij willen de individualisering juist doorzetten én inzetten om de huidige problemen het hoofd te bieden. 

Een democratie die zich ontwikkelt, streeft ernaar dat de macht gedeeld én democratisch gecontroleerd wordt, en dat het individu een maximale vrijheid geniet.Het vooruitzicht van een CDA/VVD kabinet, aangevuld met de Christenunie, is ons daarom een gruwel. Wij hebben dat één keer tegengehouden, maar kunnen dat zeker geen tweede keer.Laten wij daarom, in ieder geval als Amsterdam, als republiek, een andere weg inslaan. 

Voorzitter, Mensen maken Amsterdam, dat klopt, maar veel mensen die bewust voor Amsterdam kiezen als stad om in te wonen, staan erbij en kijken ernaar. Kijken verwijtend naar ons, naar de overheid, naar de politiek.Er wordt wel gezegd dat de sociale samenhang in de stad verloren is gegaan, dat de mensen elkaar niet meer kennen, niet meer willen kennen. Maar voorzitter dat is absoluut niet waar, een Amsterdammer vandaag de dag staat met minstens even veel, zo niet véél meer, mensen in contact dan de Amsterdammers van pakweg  20 jaar geleden. Kijk maar naar de jeugd die volcontinue met elkaar in contact staat via telefoon, sms, email of msn. 

D66 denkt dat deze onzichtbare netwerken de sleutel vormen voor een nieuwe sociale samenhang van bewuste en betrokken burgers.Nu nog wordt de stad van bovenaf bestuurt, terwijl bewuste burgers langs de zijlijn staan.En dat is niet meer van deze tijd waarin mensen elkaar bliksemsnel via het internet weten te vinden, zich groeperen en betrokken tonen. 

Een overheid die vertrouwen vraagt, moet ook vertrouwen durven geven. En voorzitter, vertrouwen daar ontbreekt het aan. Ook in Amsterdam.

De betutteling viert hoogtij met aanvalsplan op aanvalsplan. Maar individuele initiatieven worden vaak door een overmaat aan regelgeving in de kiem gesmoord.  

De overheid zou bereid moeten zijn om haar macht te delen met netwerken van bewuste individuen.Niet meer van bovenaf sturen, maar aan de basis luisteren, motiveren en faciliteren.De burgers betrekken en inschakelen bij de verantwoordelijkheid voor de stad.

Ik denk dat we de kloof tussen politiek en burgers kunnen dichten als we als overheid bereid zijn de structuren te herzien en te doorbreken. Want als één ding vast staat dan is het dat in de creatieve kennisstad Amsterdam de sociale samenhang versterkt moet gaan worden.

En u mag van D66 verwachten dat wij daarvoor de komende jaren concrete voorstellen gaan doen. 

Dank U wel

imanuel@d66amsterdam.nl    

Deel via: