Amsterdam: legalize it!

donderdag 8 juni 2006

Jan Paternotte en Ivar Manuel schreven in Het Parool over de decriminalisering van wiet. Gerd Leers, burgemeester van Maastricht, en drie Kamerleden schreven hierover een manifest. Volgens D66 moet Job Cohen zich hierbij aansluiten en in Amsterdam "de achterdeur openen".

Al jaren is de Amsterdamse gemeenteraad een groot voorstander van het reguleren van teelt en handel in softdrugs. Logisch, want het huidige Nederlandse beleid is onmogelijk uit te leggen en werkt ook nog eens averechts. Burgemeester Cohen heeft dan ook een verzoek van de raad op zak: steek je nek uit voor betere drugswetgeving. Gerd Leers, burgemeester van Maastricht, heeft niet zo´n advies van zijn gemeenteraad op zak, maar dat heeft hij ook niet nodig. Samen met drie Tweede Kamerleden heeft hij het ‘Manifest van Maastricht’ opgesteld, waarin gepleit wordt voor een proefzone van vrije teelt en handel in softdrugs. Het stuk ligt inmiddels bij de Tweede Kamer. Waarom Maastricht? ‘Vanwege de problemen met drugstoeristen, en het internationale karakter van de stad’. Cohen heeft hier dus de drugsboot gemist – maar het is nog niet te laat.

Het Nederlandse beleid is niet uit te leggen. Probeer een doorsnee Duitser duidelijk te maken dat in Nederland een handelaar zijn producten wel mag verkopen, maar niet mag inkopen. Zoals een Nederlandse consul in de Verenigde eens zei: “No, drugs in the Netherlands are not legal. They’re not legal, we just allow them. That is, we allow them partially.”
Bovendien is door dit beleid de teelt en handel in softdrugs in handen van criminelen, wat het voor de Keuringsdienst van Waren een irrelevant terrein maakt. Softdrugs kennen dus geen kwaliteitscheck, de politie investeert veel geld in het opsporen van de teelt, criminelen verdienen er veel geld aan, maar het wordt wel gewoon verkocht. In 2004 stemde de gemeenteraad van Amsterdam uit onvrede over deze gekkigheid dan ook in overgrote meerderheid voor het manifest ‘Open de achterdeur’, waardoor Job Cohen tot taak kreeg bij Den Haag te lobbyen voor regulering van de teelt en handel in softdrugs.

De zaak van de manifestschrijvers is duidelijk: Maastricht moet een proefzone worden voor de regulering van teelt en handel in softdrugs. De stad wordt immers overspoeld door Duitse en Belgische ‘toeristen’, die in Maastricht komen, niet voor het Bourgondische eten maar voor de Limburgse coffeeshops. De Limburgse hoofdstad is daardoor een broeinest van illegale wietplantages geworden, waar de politie van Limburg Zuid nauwelijks nog een vinger achter krijgt. De overlast heeft er zelfs toe geleid dat er een ‘coffeeshopboulevard’ buiten de stad gaat komen.
Maastricht is echter niet de enige stad met dit probleem. Amsterdam is natuurlijk ook niet vrij van buitenlandse bezoekers, en met elke nieuwe Easy Jet route op Schiphol komen weer massaal nieuwe proefblowers op Amsterdam af, en ook hier zijn wietplantages een behoorlijke energieslurper van de politie.

De oplossing is duidelijk: Cohen moet werk maken van de lobby voor nieuw drugsbeleid. Voorlopig lijkt hij daar zelf niet zo enthousiast over, want de lobby beperkt zich tot een zuinig babbeltje hier en daar, in plaats van een offensief á la Gerd Leers. En dat is jammer. Juist Amsterdam heeft heel direct te maken met de problematiek, en is cultureel gezien dé aangewezen stad om als eerste softdrugs écht uit handen van criminelen te halen. Geen andere stad in de wereld heeft al zo vaak de grenzen van vrijheid verlegt als Amsterdam, en het decriminaliseren van softdrugs is dan maar een kleine stap. Amsterdam moet dan ook niet de eer aan Maastricht laten, maar zelf de eerste zone worden waar het nieuwe beleid wordt ingevoerd. Als Cohen goed naar de gemeenteraad luistert, kan hij weinig anders doen dan leren van de lessen van Gerd Leers.

Door Jan Paternotte en Ivar Manuel resp. duo-raadslid en fractievoorzitter van D66 Amsterdam