[Column] Amsterdamse pleinen

Pleinen zijn belangrijk in een stad, maar dan moeten ze wel leven. Hierover schrijft Sebastiaan Capel in zijn column "Amsterdam Werelddorp", die verschijnt op www.deleunstoel.nl 
 
Eindelijk, na zeven jaar is het Stedelijk Museum weer open! Weliswaar met een beperkt aantal bezoekers per keer en een aantal lege zalen, maar toch. De grote witte trap staat er gewoon nog, dus de herkenning is er direct. Tijdens het openingsweekend van dit “Temporary Stedelijk Museum”  was ook de Uitmarkt op het Museumplein, maar tijdens mijn bezoek aan het Stedelijk merkte ik maar weinig van deze opening vanm het culturele seizeon. En dat is erg jammer, want een goed plein heeft een verbinding met de omgeving. Op het Museumplein zou de meest logische verbinding zijn die met de musea eromheen: Rijks, Van Gogh en Stedelijk. Maar die is er niet of nauwelijks. Niet zo vreemd want alle musea staan met hun rug naar het plein! Behalve het gras is de situatie eigenlijk niet anders dan toen het Museumplein een allegaartje was van basketbalveldjes, touringcarplekken en de kortste snelweg van Nederland.

Hetzelfde probleem, geen relatie tussen plein en omgeving, zie je bij het compleet gerenoveerde Mr Visserplein, om de hoek van het Waterlooplein (zelf ook alleen maar levend als de markt er staat). Na de verbouwing staat een serie olijfbomen er parmantig erbij, maar de omgeving van het plein is nog steeds vrijwel alleen gesloten gevels. Meest in het oog springend daarbij is de Filmacademie, een groene muur met de ingang aan de achterkant. Ook de Mozes en Aaronkerk heeft alleen een blinde muur grenzend aan het “plein”. Op het Museumplein kan je tenminste nog liggen, terwijl je naar de achterkanten van de musea kijkt, maar op het Mr Visserplein is ook dat niet mogelijk.

Zonde van de grootscheepse renovatie, maar een plein is het in mijn ogen nog steeds niet, je kan het namelijk niet gebruiken, alleen maar ernaar kijken en denken “wat jammer”. Een ander plein dat maar niet wil leven is het Marie Heinekenplein in de Pijp. Ondanks alle terrassen eromheen blijft het midden een kale vlakte van rozig asfalt. Schaarse evenementen, zoals een openluchtbioscoop in de zomer, brengen leven in de brouwerij, maar het blijft vooral erg leeg en winderig.

Een plein dat wel beter gebruikt wordt na een grondige renovatie is het Rembrandtplein. Struiken en verhogingen zijn verwijderd, een simpele grasmat neergelegd en bankjes eromheen. En hey presto, mensen gaan er gebruik van maken! Alle terrassen eromheen werken natuurlijk ook mee, maar zelfs zonder die horeca en bezoekers zou het wel leven. En het is inmiddels ook een stuk overzichtelijker voor de ME-pelotons die er op uitgaansavonden de orde moeten handhaven....

Eerlijk is eerlijk, het weer heeft ook een grote invloed, het is toch wat fijner om in de zon op een plein te zitten, wandelen of liggen dan in de gierende wind en regen. Daarom vinden we waarschijnlijk ook  Zuid-Europeaanse pleinen zoveel fijner. Maar ook met mooi weer  zijn het Mr Visserplein of het Heinekenplein nog steeds niet de fijnste plekjes in de stad. Werk aan de winkel dus voor Amsterdam en haar pleinen!

www.sebastiaancapel.nl

Deel via: