D66 teleurgesteld over verkoop Bellevue

donderdag 19 oktober 2006

Petra Hoogerwerf heeft zich vandaag in de gemeenteraad duidelijk uitgesproken tegen de verkoop van het gebouw waar theater Bellevue in is gevestigd aan de van de Ende Foundation. Petra Hoogerwerf: "In de verkoopovereenkomst met de Foundation zijn teveel onzekerheden op de lange termijn voor Bellevue. Over tien jaar stopt de huurovereenkomst en kan het zo zijn dat Bellevue op straat staat. Waarmee Amsterdam een uniek theateraanbod verliest zonder dat de gemeenteraad daar iets aan kan doen. Dat vind ik onacceptabel.” Helaas stemde een meerderheid in de gemeenteraad, de PvdA, de VVD en het CDA, voor verkoop.

Alleen gesproken tekst geldt

De werkelijkheid is vaak erger dan het theater. Ook bij het onderwerp Bellevue lijkt dat het geval te zijn. In de meeste toneelstukken bestaat het plot uit een aantal stappen waarin het drama zich ontspint. De hoofdpersonages hebben eigen beelden, verwachtingen, ideeën die botsen. Beide hebben ze handlangers die hen ondersteunen. De kwestie Bellevue doet me denken aan tal van toneelstukken. Mi is het een strijd waarin diverse belangen een rol spelen: financiële, technische, inhoudelijke. Ook bij Bellevue heeft elk personage zo zijn belang die zich pas gaandeweg de discussie ontvouwde de afgelopen periode in de commissie. De vraag welk belang hier het zwaarste moet wegen.

- het financiële belang lijkt me een korte termijn belang: bijna maandelijks vinden er elders in de stad overschrijdingen plaats, volgens D66 kan er net zo goed bezuinigd worden op andere zaken en vinden wij dat er een goed debat moet plaatsvinden over het vastgoed van de gemeente. Niet een ad hoc actie die opportunistisch overkomt. Ook maakt de berekening niet duidelijk of we een verstandige keuze doen als je alles tegen elkaar afweegt.

- het inhoudelijke belang: uit de flap van de wethouder vind ik nog steeds geen inhoudelijke argument behalve het argument ‘ga maar rustig slapen’ over tien jaar komt het vast wel goed

- het belang van Van den Ende is glashelder. D66 heeft veel waardering voor het werk van Van den Ende. Deze cultureel ondernemer zou de ruimte moeten krijgen voor zijn plannen en dat gebeurt nu ook in Marnixstraat en rondom de plannen in Zuid-Oost. D66 waardeert het particulier initiatief van VandenEnde. Het technische element dat de theaters verweven zijn is geen onderbouwing om te verkopen. Je kunt ook samenwerken, goede afspraken maken zonder dat de een de huurbaas wordt van de ander.

- Wat zich voor de schermen afspeelt is niet altijd hetzelfde wat zich achter de schermen afspeelt. Zo hoor ik vanuit Bellevue verschillende reacties op het voorstel tot verkoop. De voorzitter en de directie schrijven een brief aan de wethouder waarin ze akkoord gaan. Maar ik krijg van dezelfde directie het dringende verzoek (ik citeer) om een bepaling op te nemen dat de nieuwe eigenaar nooit mag opzeggen met het motief het pand zelf in exploitatie te nemen (brief aan de gemeente Amsterdam dd 1-11-2005). Uiteraard wil Bellevue een goede verstandhouding met VandenEnde en vice versa. Ik hoop dat dat ook blijft, mocht de gemeenteraad tegen de verkoop stemmen. Maar mi moet je als gemeenteraad een zelfstandige afweging maken en alle argumenten tegen elkaar afwegen.

- En dan hebben we nog de Kunstraad die in de strijd wordt gegooid door een van de hoofdpersonages. De raad maakt een mooie bocht in haar redenatie maar in the end zegt men ook ‘De VandenEnde Foundation heeft de mogelijkheid om haar moverende redenen de verhuur aan Theater bellevue per 1 januari 2017 rechtens te beëindigen wanneer het de zalen van dat theater bij het nieuwe theater in de Marnixstraat wil betrekken….

Het is een realistisch toekomstscenario.’ Datgene wat niet gezegd wordt speelt in het theater vaak een belangrijker rol dan de tekst zelf. Harold Pinter schreef o.a. de huisbewaarder, briljant vertaald door onze Volksschrijver Gerard Reve.

In het begin van zijn toneelstukken lijkt alles amusant en prettig. (Wat is er op tegen om Bellevue te verkopen, de voorzitter van Bellevue en de wethouder hebben er alle vertrouwen in). Maar gaandeweg het toneelstuk veranderen de karakters als men in een netelige kwestie komt (over tien jaar wil de huidige directeur van de Van de Ende foundation toch iets anders met Bellevue). In de stukken van Pinter zoeken de karakters naar mogelijkheden om zichzelf te verdedigen tegen een ongedefinieerd of onbekend gevaar van buiten. Onzekerheid doet iets met de personages. Het aanvankelijke optimisme maakt plaats voor angst en spanning. In deze situatie komt ook Bellevue. Men verkeert in een situatie van onzekerheid dat over tien jaar VandenEnde bepaalt of men er uit moet en niet de Kunstraad die een oordeel velt. Dat is onze grootste zorg. Lees het toneelstuk De huisbewaarder mevrouw de wethouder en zie wat deze onnodige inbreng van de huisbewaarder doet met de bestaande verhoudingen!

Om te voorkomen dat Bellevue en zijn medewerkers de komende tien jaar steeds slechter met de onderzekerheid kunnen omgaan over tien jaar, kan D66 alleen akkoord gaan als er een andere bepaling wordt opgenomen in het contract. Het kan niet zo zijn dat de huisbewaarder bepaalt welk kunstaanbod te zien zal zijn over tien jaar. De gemeenteraad beslist over het kunstenplan. Bellevue en haar aanbod hebben een unieke plek in het Amsterdamse aanbod. Pas als deze meerwaarde niet meer erkent en gehonoreerd wordt en dat zou best eerder zijn, dan pas zou de gemeente Vanden Ende kunnen aanbieden om huisbewaarder te worden van het gebouw Bellevue en ander aanbod in Bellevue te gaan aanbieden.

Pas als Bellevue niet meer wordt erkend conform de normale procedures van het kunstenplan, pas dan krijgt men dat recht. Het mag volgens D66 echt niet andersom!