Financiële beschouwingen kadernota 2012

Vandaag wordt in de Amsterdamse gemeenteraad de kadernota 2012, de grote lijnen voor de begroting van 2012, besproken. Hier vindt u de financiële beschouwingen van vice-fractievoorzitter en woorvoerder financiën Carlien Roodink.

Voorzitter,

De gevolgen van de Rijksbezuinigingen vragen om een behoedzaam financieel beleid van de gemeente. De tweede zin van de kadernota. Sinds wanneer hoeft financieel beleid niet behoedzaam zijn? Hebben we de afgelopen jaren de teugels dan teveel laten vieren?

Het college wil anticiperen op noodzakelijke hervormingen in het sociaal beleid om de voorzieningen van de gemeente terecht te laten komen bij de kwetsbaarste Amsterdammers. Kwamen deze voorzieningen tot voor kort dan niet terecht bij meest kwetsbare Amsterdammers?

Blijkbaar niet voorzitter.

De wethouder Zorg erkent dat het zorgstelsel inefficiënt is, weinig toegankelijk, te complex en leunend op scheef principe. Het aanbod is verkokerd, complex; het loopt vast.

(beleidsbrief van de Burg Gedeelde zorg gedeelde verantwoordelijkheid.)

Ik citeer even verder uit de kadernota:

Nu is er stapeling en onnodige overlap van aanbod aan kwetsbare gezinnen (…) en zijn in de aanpak meer de regelingen dan de doelgroep leidend. Het sociaal beleid kan effectiever en efficienter en zal dan ook meer gewaardeerd worden.

Voorzitter,

dit lezende zouden we als raad  bijna blij zijn dat er een financiele crisis en bezuinigingen vanuit Den Haag zijn is, die dit college dwingt om kritisch om te gaan met haar middelen.

Want in tijden van voorspoed, is een onderwerp als effectiviteit en efficiency van beleid natuurlijk niet interessant, zijn bedrijfsvoering gerelateerde onderwerpen  zoals de invoering van de basisregistratie maar een politiek saai onderwerp constateerde de rekenkamer onlangs, niet sexy,  en dan komt er een dag dat je als college met de neus op de feiten wordt gedrukt, de situatie onhoudbaar is geworden en je diep in de buidel moet tasten en een 100 miljoen moet inzetten om het ICT dossier op orde te brengen. De gang van zaken rondom het ICT dossier wordt door dit college overigens eufemistisch  ‘Tegenvallers bij de realisatie van de bezuinigingen’ genoemd.

Investeringen in de eigen organisatie in plaats van investeren in de stad, in de toekomst van haar inwoners.

Frictiekosten: het college reserveert nu 20 miljoen voor de loon- en bemiddelingskosten van boventallige medewerkers. Daar bovenop reserveert het college nog eens 7 miljoen euro, want om structureel te kunnen besparen moet je eerst investeren in hervormingen en innovaties. Zo ook binnen het Sociale domein: voor het geheel aan hervormingen stelt het college voor bij de kadernota een stelpost te vormen van 24,5 miljoen euro. Want voor het terugdringen bijvoorbeeld van de uitvoeringskosten- en de apparaatskosten bij DWI en Pantar is blijkbaar eenmaal geld nodig en daar neem je dan eens stelpost voor op.

 
Voorzitter,

bij D66 beginnen we ons zo langzamerhand behoorlijk te storen aan al die potjes in de vormen van voorzieningen, reserves en stelposten. Zeker als dit posten zijn die als doel hebben om de in een eerder stadium zelf veroorzaakte inefficiency en ineffectiviteit op te heffen. Het beroep dat in de kadernota wordt gedaan op de inventiviteit van kunstinstellingen valt in deze context bij D66 dan ook slecht. Is er voor deze kunstinstellingen ook een reserve beschikbaar zoals er voor de gemeentelijke organisatie zelf wel geld beschikbaar is om te investeren in hervormingen? En hoe inventief is het om 20 miljoen uit het Amsterdams Investeringsfonds te halen voor hervormingen in het domein Werk & Inkomen, uiteraard is dit weer een stelpost en we zijn dan ook zeer benieuwd naar de onderbouwing van deze 20 milj. De afspraken rondom het AIF te bestemmen voor duurzame investeringen, zoals onderwijs een duurzame investering is in de toekomst, worden met deze uitname uit het AIF met voeten getreden. Voorzitter, we hebben al eens eerder in de raad over de gang van zaken rondom de AIF gesproken, zijn hierover als D66 zeer kritisch geweest en zullen daar in de commissie AZF naar aanleiding van de eergisteren verschenen notitie nog verder over doorpraten.

Laat ik tot slot vermelden dat we het zeer waarderen dat dit college als motto heeft: kiezen voor de kracht van Amsterdammers als leidend principe bij de keuzes in deze kadernota. Dit klinkt ons bekend in de oren. De eigen kracht van mensen is de leidraad voor een liberale partij als D66 en we zien het college  dan ook liever ten halve keren dan ten hele verdwalen.

Niet voor publicatie. Gesproken tekst telt.

Deel via: