Gastcolumn: Niet iedereen is geschikt

woensdag 23 september 2009

De Haagse politiek lijkt steeds verder af de staan van de stadse realiteit. Niet alleen door gebrek aan doortastendheid en ondernemerszin maar ook doordat dit beleid zich kenmerkt door een hang naar status-quo of nog erger terug-naar-vroeger. De slappe begroting en dito crisisaanpak maken duidelijk dat Amsterdam het zelf moet gaan opknappen de komende jaren. En dat besef kan niet snel genoeg doordringen in alle poriën van Amstel 1 en omstreken. De politieke mens reageert dierlijk op gevaar zien we nu en kan, lijkt het, maar twee dingen; verlammen of vluchten. De politieke mens lijkt niet geschikt voor het geven van leiding in een crisissituatie.

De ondernemende mens daarentegen gebruikt inzicht en instrumenten en kiest een adequate koers die het voortbestaan zeker stelt. Ik hoop dan ook dat de gemeenteraadsverkiezing in 2010 vooral ondernemende mensen naar de Amsterdamse raad brengt. Mensen die vooruit kijken graag, bovenop het proces zitten en niet bang zijn om verantwoordelijkheid te nemen voor het eindresultaat. Voor dromers zal in Amsterdam de komende jaren weinig plaats zijn. Er is geen geld voor. Helaas. Onverantwoorde besluiten, te veel focus op stenen zonder mensen en daarna krakkemikkige uitvoering hebben het beetje reserve voor vergezichten opgeslokt. Minder geld moet dus beter worden besteed. En laten we het vooral behapbaar houden, realiteitszin is ook een kenmerk van de ondernemende mens.

De Amsterdamse ondernemers hebben de afgelopen maanden nagedacht over hoe het anders en beter kan voor de echte banenmotor van Amsterdam (www.mkb-amsterdam.nl). Uit de discussies kwam vooral het belang van nieuwe maatschappelijke coalities en nieuwe samenwerkingsverbanden naar voren. Het geloof in de politiek en verweg bestuurders is bij ondernemers minimaal. Dat het hard nodig was om zelf met Amsterdamse ondernemers na te denken over de toekomst bleek maar weer uit de jubelreactie van MKB-Nederland op de kabinetsplannen. Ook bij ondernemers lopen de nationale en lokale sporen niet parallel. MKB-Nederland reageerde ongeveer als enige enthousiast op de kabinetsplannen. De goudvisjes die voor ondernemers in de kabinetsplannen zitten werden door hen aangezien voor karpers en verheugd binnen gehengeld.

D66 en ondernemers delen vooral het vertrouwen op de eigen kracht van mensen. De eigen kracht neemt toe als netwerken hechter worden en het lokale niveau leent zich daar bij uitstek voor. Neem nu de jeugdwerkeloosheid. De toename is schrikbarend. Schooluitval is hierbij nog steeds een oorzaak, maar het probleem zit ook elders; jongeren kiezen nog steeds in grote getale voor opleidingen die niet aansluiten op de marktvraag. Jongeren van 13-15 jaar kunnen op het moment van hun school- en studiekeuze niet goed overzien waar kansen liggen. Toch wordt het erg aan hen zelf overgelaten. Jongeren worden vooral gemotiveerd om hun talenten en eigen wensen te volgen. De investering van de samenleving in hun opleiding wordt niet gekoppeld aan advies over de kortste route naar werk. Schrijnend is dat deze informatie veelal wel bekend is bij het netwerk rondom de school en de scholier. Schrijnend is ook de sommige opleidingen maar niet van de grond komen omdat mensen die het beter zouden moeten weten niet met elkaar samenwerking. Ik wil niet pleiten voor verplichte studiekeuzes Maar meer sturing naar en aanbod voor segmenten waar de behoefte groot is, is een verplichting aan die jongeren die anders pas na een aantal jaar er achter komen dat de studie niet aansluit bij de samenleving. Het is ook een verplichting aan ondernemers die anders in Amsterdam niet het personeel kunnen vinden dat ze zo hard nodig hebben.

Voor betere samenwerking is niet meer geld nodig. Het in gang zetten van meer baangerichte beroepskeuze vraagt niet om een lange termijnstrategie. Noodzakelijk is dat de samenwerking tussen meerdere partijen goed op gang komt en dat iemand zich eigenaar gaat voelen voor het probleem. Dit soort voorbeelden zijn er legio, ze moeten alleen worden opgepakt. De tijdgeest laat het duidelijk zien. Opkomst en ondergang. De politieke mens gaat ten onder in Den Haag; vlucht en verlamd. De ondernemende mens neemt verantwoordelijkheid en komt tot bloei in de grote steden zoals Amsterdam.

Veronique Swinkels is directeur en eigenaar van het reclamebureau BBK/Door Vriendschap Sterker, bestuurslid van MKB-Amsterdam en bestuurslid Newropeans