Gastcolumnist: Beatrijs Overdijkink vanuit Londen

Alles is politiek. Werkelijk elk kleinigheidje, van stoeptegel tot straatvuil, kan bekeken worden vanuit een liberaal, socialistisch en waarschijnlijk zelfs christen-democratisch oogpunt. Dit was een les die ik al als duo in de deelraad in Zuideramstel oppikte. En dat dit overal zo is, ervaar ik ook nu weer tijdens een discussie die ik heb met een vrijwilliger uit mijn stadsdeel in Londen. Lees hier de column van Beatrijs Overdijkink, oud-duo-raadslid voor D66 in stadsdeel Zuideramstel, nu werkzaam als freelance tekstschrijver in Londen. Straatvuil in Londen

Alles is politiek. Werkelijk elk kleinigheidje, van stoeptegel tot straatvuil, kan bekeken worden vanuit een liberaal, socialistisch en waarschijnlijk zelfs christen-democratisch oogpunt. Dit was een les die ik al als duo in de deelraad in Zuideramstel oppikte. En dat dit overal zo is, ervaar ik ook nu weer tijdens een discussie die ik heb met een vrijwilliger uit mijn stadsdeel in Londen.

Op zondagmorgen staat er een vrolijke man voor mijn deur met een enquête over de buurt. Ben ik tevreden en wat wil ik anders zien? Het gaat om Notting Hill in Londen dus je zou denken dat ik uiterst tevreden ben. Hele busladingen met toeristen komen hierlangs om te kijken hoe supergaaf het hier is. Ik vind het ook een topbuurt maar het straatvuil is me een doorn in het oog. Ik woon bij een bushalte en iedereen die daar staat te wachten gooit zijn sigarettenpeuken, koffiebekers en sandwichzakjes bij ons voor de deur. Woest wordt ik daarom, wat een onverantwoordelijk gedrag! Toen we hier net woonden, kwamen er twee keer per dag vegers langs. Dat verlichtte de ellende gelukkig. Maar sinds de recessie echt heeft doorgezet, zie ik ze niet zo vaak meer. Ik veeg mijn stoep nu dus maar zelf elke dag.

Dat is prima vindt de enquêteur, met wie ik dit probleem deel. Hij vindt het meer dan normaal dat ik zelf mijn stoep schoonhoud. Want volgens hem heeft het institutionaliseren van dit soort taken mensen onbewust het gevoel gegeven dat ze zijn ontslagen van de verantwoordelijk voor hun eigen omgeving. Hij stelt dat mensen zelf zorg moeten dragen voor hun omgeving. Verbaasd ben ik niet over de reactie van deze enquêteur want het stadsdeel dat hij vertegenwoordigd is het meest conservatieve bolwerk in Londen. Zijn opmerking doet me denken aan de woorden van Margaret Thatcher in Womens Own magazine in 1987:

“I think we have gone through a period when too many children and people have been given to understand "I have a problem, it is the Government's job to cope with it! …and so they are casting their problems on society and who is society? There is no such thing! There are individual men and women and there are families and no government can do anything except through people and people look to themselves first. It is our duty to look after ourselves and then also to help look after our neighbour and life is a reciprocal business and people have got the entitlements too much in mind without the obligations…”

Harde woorden over de Engelse samenleving, welke ze dan ook rigoureus reorganiseerde. Ik moet toegeven dat als echte liberaal ik achter het idee van de eigen verantwoordelijkheid sta. Ik vind ook dat we zelf verantwoordelijk zijn voor ons leven, onze naasten en onze omgeving. Daarom houd ik mijn deel van de straat schoon, zet mijn vuilnis buiten op de juiste dag en ik gooi nooit vuil op straat. Maar mijn verantwoordelijkheid is niet eindeloos. Want wat te doen als het misgaat? Als een grote groep mensen niet de verantwoordelijkheid neemt en er een zooitje van maakt? Moeten we dan als burgers ook zelf de straten gaan patrouilleren om de ‘overtreders’ te straffen?

Als een buurt als de mijne overspoelt wordt door mensen van buitenaf kan je niet meer spreken van verantwoordelijkheid van de buurtbewoners alleen. Want toeristen vanuit de hele wereld gooien hier een troep neer. Daarnaast is gemeenschapszin in een miljoenenstad als Londen moeilijk te realiseren. Dus zie ik toch graag dat de lokale overheid zijn best doet om de boel schoon te houden. Dan maar niet zo liberaal.

Ik ben dan ook erg blij als de enquêteur me wijst op een website, fixmystreet, waar ik mijn klacht over het straatvuil kan melden. De beheerders van de site sturen je verzoek door naar de verantwoordelijk ambtenaar die ermee aan de slag gaat. Voor iedereen is te volgen wat de status van het probleem is, of het is opgelost en wanneer.

Ik besluit dit nieuwe initiatief uit te proberen en zie daar het werkt! Na vier dagen staat er een prullenbak bij de bushalte waardoor de overlast van vuilnis voor een groot deel is opgelost. Ik vind dit een briljant idee! Het is namelijk geen klaagsite waar ik passief mijn klacht kan dumpen, ik moet zelf een oplossing aandragen en dan probeert de lokale overheid het aan te pakken. Zo delen we de verantwoordelijkheid. Het lost het probleem van onverantwoordelijke toeristen en mensen van buiten de buurt niet op maar ik heb in ieder geval minder last van ergernissen als ik ’s avonds thuis kom.

Misschien een idee voor een creatieve D66’er om ook zo’n site in Amsterdam te starten?

Beatrijs Overdijkink is freelance tekstschrijver in Londen, UK. Eerder woonde zij in Amsterdam, waar zij onder andere duo-raadslid was voor D66 in het stadsdeel Zuideramstel. Wil je meer stukken van Beatrijs lezen, kijk dan op www.beatpolitics.com

Deel via: