Herdenking Joes Kloppenburg

vrijdag 18 augustus 2006

Gisteravond was ik bij de herdenking van het overlijden van Joes
Kloppenburg. Het is al weer tien jaar geleden dat hij een van de
eerste bekend geworden slachtoffers was van zinloos geweld. ‘Kappe nou’ waren zijn laatste woorden. Zijn vader heeft een stichting opgericht met dezelfde naam die zich inzet ter voorkoming van zinloos geweld.

Er was eerst een stille tocht waarna de vader van Joes een korte speech hield en het indrukwekkende lied ‘De steen’ van Bram Vermeulen klonk. De bijeenkomst gaf me koude rillingen toen ik het verdriet van de familie zag.

Ik dacht: `Wat zou er door de daders heen gaan als zij geconfronteerd
werden met het leed van de familie?’ D66 heeft zich sterk gemaakt
voor het slachtofferrecht waarbij slachtoffers kunnen inspreken in de
rechtszaal. Dit geeft de slachtoffers en de nabestaanden de
mogelijkheid om hun verdriet een plek te geven in het rouwproces.
Maar bovenal confronteert het daders met het leed wat zij berokkend
hebben. Zolang de slachtoffers ‘anoniem‘ blijven, komen de daders
weg met mogelijke gevoelens van schuld of berouw.

Zinloos geweld moet bovenal voorkomen worden. Die mensen die het lef hebben om medeburgers aan te spreken op hun gedrag moeten
gewaardeerd worden. De oorzaken van zinloos geweld zouden beter in
kaart gebracht moeten worden: drankmisbruik, groepen jongeren die
juist doordat ze in groepen zijn zich anders en soms gewelddadiger
gedragen, donkere straten, wapens die worden meegenomen tijdens het uitgaansleven. De aanpak bestaat uit repressie maar moet bovenal bestaan uit preventie.

Stichting Slachtofferhulp, Korrelatie of een Stiching Kappe Nou zouden daarbij een rol kunnen spelen. Een van de ideeën van D66 Amsterdam is om jongeren op school te confronteren met familie van slachtoffers van zinloos geweld. Laat hen het verhaal vertellen en in gesprek gaan met jongeren. Een dergelijke ervaring op jonge leeftijd kan soms blijvende invloed hebben op het gedrag van mensen.

Petra Hoogerwerf