Herverdeling PvdA slecht voor veiligheid en bereikbaarheid

donderdag 29 oktober 2009

Volgens Bouwe Olij, kandidaat-lijsttrekker voor de PvdA in Zuid, moeten we parkeeropbrengsten niet meer besteden aan de openbare ruimte, groen en betere parkeermogelijkheden, maar aan extra welzijnswerk en armoedebestrijding bovenop de regelingen die er landelijk en lokaal al zijn. Daarom stelt hij voor om parkeeropbrengsten van alle stadsdelen in één grote pot te stoppen en die dan te gaan herverdelen onder de stadsdelen. Zo krijgen ook de stadsdelen met lagere parkeertarieven (en dus minder parkeerinkomsten) meer geld voor allerlei gemeentelijke projecten.

Achter de voorstellen van de sociaal-democraat zitten twee gedachten: het ouderwetse PvdA-idee van het herverdelen van geld, in dit geval via de parkeerautomaat van de "dure" stadsdelen naar de goedkopere stadsdelen. En ten tweede de wel heel simpele redenering dat meer geld pompen in de welzijnssector per definitie goed is. Met beide gedachten slaat Olij de plank mis.

Juist in stadsdelen als Centrum en Zuid is de openbare ruimte relatief klein en wordt deze zeer intensief gebruikt, onder andere vanwege de centrumfunctie. Daarom zijn er ook hoge parkeertarieven, die in deze stadsdelen weer geïnvesteerd worden in een Amsterdam dat beter bereikbaar, groener en veiliger is. Bijvoorbeeld in de renovatie van het Vondelpark, in het aanpakken van gevaarlijke kruispunten en verkeersroutes, in fietsvoorzieningen en daar waar het nodig is in ondergrondse parkeergarages. Dat kost wat, in deze centraal gelegen stadsdelen vaak extra veel, maar dit soort investeringen blijven nodig.

Het herverdelingsplan kan twee gevolgen hebben. De eerste mogelijkheid is dat er de facto flink wordt bezuinigd op de openbare ruimte. Geld kun je immers maar één keer uitgeven, en geld dat je naar andere stadsdelen wegsluist voor nieuwe subsidiekraantjes kun je niet meer investeren in schone straten, groen en toegankelijkheid van de openbare ruimte. Of zou ook Olij vinden dat dergelijke investeringen nodig blijven, en is zijn herverdelingsplan niets meer dan een vestzak-broekzakverhaal? Dan moeten stadsdelen namelijk geld voor investeringen in de openbare ruimte weer ergens anders vandaan halen.

Waar de PvdA geen rekening mee lijkt te houden is dat er jaarlijks al miljoenen gaan naar de welzijnssector en projecten die erop gericht zijn sociale samenhang te creëren, mensen aan het werk te helpen, jongeren bezig te houden, en ga zo maar door. Juist de zogenaamde “arme” stadsdelen met minder parkeeropbrengsten kunnen hiervoor terecht bij allerlei subsidiepotjes in de Centrale Stad of bij de landelijke overheid.

Over het algemeen is het niet duidelijk of al het geld dat nú al besteed wordt aan welzijn wel effectief wordt ingezet. Stadsdeel Oud-Zuid heeft allerlei sympathieke projecten voor jongeren opgezet, maar na vier jaar kan het bestuur nog steeds niet laten zien of die projecten wel écht werken en of er wel vraag is naar die projecten.

Als het gaat om inburgering en re-integratie is er meer duidelijk: het beleid van de PvdA werkt niet, en de problemen worden steeds groter, terwijl de kosten uit de hand lopen. Uit onderzoek van het Nicis College bleek dat gemeentelijk re-integratiebeleid weinig oplevert, en de kosten voor ieder naar werk geïntegreerd persoon 537.000 euro bedragen. Alle reden voor het Amsterdamse bestuur om in te grijpen, zou je denken, maar wethouder Ossel (PvdA) reageerde door de onderzoekers zwart te maken.

D66 vindt het belangrijk dat er wordt geïnvesteerd in jongeren die het slachtoffer worden van de opkomende jeugdwerkloosheid. De oplossing voor die aanpak is echter niet, zoals de PvdA denkt, steeds maar weer meer geld naar subsidieprojecten. Er is één voordeel van de crisis: het dwingt het bestuur om de broekriem aan te halen en dus ook kritisch te kijken naar het eigen welzijnsbeleid. Bouwe Olij wil dit omzeilen met zijn herverdelingsplan. Wij willen de effectiviteit van projecten centraal stellen, kritisch zijn over de kosten van die projecten en vooral investeren in de basis: het onderwijs.

Het bovenstaande artikel verscheen op 29 oktober in Het Parool. De auteurs zijn Alexander Scholtes, lijsttrekker in Amsterdam Zuid en Gerrit Brunink, lijsttrekker in Amsterdam Centrum