Laat armoedebeleid een opstap zijn

vrijdag 28 mei 2010

"Het armoedebeleid in Amsterdam werkt niet. Steeds meer Amsterdammers zitten langer dan 3 jaar in armoede, en de regelingen die zijn gecreeerd om hun situatie dragelijker te maken blijven slecht te werken." Dat zegt D66-raadslid Jan Paternotte in reactie op het rapport van de Amsterdamse Rekenkamer over het armoedebeleid in de hoofdstad. Uit het onderzoek blijkt dat Amsterdam niet goed in kaart heeft hoeveel mensen onder de armoedegrens leven, dat het bereik van allerlei regelingen tegenvalt en dat de gemeente het effect van haar eigen beleid niet goed in de gaten houdt. Bij de installatie van wethouder Ossel, verantwoordelijk voor het armoedebeleid, vroeg Paternotte al naar zijn doelstellingen voor de komende vier jaar. Ossel verklaarde zich binnenkort te willen verbinden aan een nieuwe doelstelling om de armoede terug te dringen.

Het rapport van de Rekenkamer geeft als voorbeeld van gaten in het systeem een tegemoetkoming in de kosten voor de contributie van sportverenigingen. In meer dan de helft van alle gevallen kon niet worden nagegaan of het geld goed besteed was. De Rekenkamer schrijft bovendien dat niet bekend is of de inkomensondersteunende maatregelen bijdragen aan de maatschappelijke deelname van minimahuishoudens in de samenleving. Paternotte: "Het armoedebeleid moet mensen helpen om uit de armoede op te klimmen. De regelingen die wij hebben gecreeerd doen in hun huidige vorm het tegenovergestelde, met meer langdurige armoede tot gevolg."

De kritiek van de Rekenkamer staat niet op zich. De Ombudsman en een door het gemeentebestuur zelf ingestelde commissie die onderzoek deed naar het armoedebeleid uitte soortgelijke kritiek.

"Er is een fundamentele discussie over het beleid nodig. Wat niet werkt kan niet blijven", aldus Paternotte. De sociaal-liberale politicus maakt zich bovendien zorgen over de armoedeval. Wie weer toetreed tot de arbeidsmarkt en meer gaat verdienen, merkt daar nauwelijks iets van. Door de wildgroei aan verschillende regelingen die allemaal wegvallen als mensen meer verdienen levert werken nauwelijks extra geld op. Tenslotte blijkt er in de praktijk weinig terecht te komen van de één-loket-gedachte. Daardoor ontstaat versnippering en is het voor minimahuishoudens lastiger om te krijgen waar ze recht op hebben. "De overheid moet haar dienstverlening aanpassen op de behoefte van burgers", vindt Paternotte. "Eén loket is beter dan vier, zeker als je bedenkt dat er ook nog allemaal verschillende formulieren bij komen kijken. We moeten leren denken vanuit de behoefte van mensen, niet aan wat de overheid graag wil aanbieden."