Pechtold huis aan huis

dinsdag 31 oktober 2006

Zesenzestig huiskamerbijeenkomsten om de ideeen van D66 bij de mensen thuis te brengen. De huiskamerbijeenkomst in de Baarsjes bij Rogier van Staveren was erg geslaagd. Alexander Pechtold belde ook nog even aan...

We begonnen met ongeveer tien mensen die zich hadden opgegeven en eindigden met bijna het dubbele aantal toen ook Alexander Pechtold een verrassings-bliksem-bezoek bracht. Het was een interessante, open discussie over de voor- en nadelen van een flexibele arbeidsmarkt. Rogier had alvast uitvoering gegeven aan het onderdeel van het D66 verkiezingsprogramma om met de overheid toe te werken naar 100% duurzame inkoop door zelf biologische cakes te bakken. Rogier, dank voor de gastvrijheid!

En dan het onderwerp zelf. D66 is voorstander van een flinke flexibilisering van de arbeidsmarkt. We willen dit bereiken door onder meer het ontslag van werknemers mogelijk te maken zonder tussenkomst van UWV of kantonrechter, de WW-uitkering te verhogen, maar de duur ervan te bekorten. Idee hierachter is dat ondernemers sneller mensen zullen aannemen als ze weten dat ze die mensen ook weer gemakkelijk kunnen ontslaan in tijden van minder werk. De ontslagen werknemer zal daardoor sneller weer een andere baan vinden. In de tussentijd zorgt de verhoogde WW-uitkering ervoor dat de werknemer niet in ernstige financiële problemen terecht komt.

Tijdens de bijeenkomst werd terecht opgemerkt dat flexibilisering ook is door te voeren in de contracten van werknemers. Meer maatwerk dus, gelukkig een trend die al is ingezet bij de grote bedrijven.
Vorige week hield verloskundige Beatrijs Smulders bij Pauw en Witteman (alleen maar vrouwen te gast, wat een verademing na Barend en van Dorp!) een pleidooi voor betaald zwangerschapsverlof van een jaar. Zij vond dat de overheid dat moest betalen, vooral in het belang van het kind. Ongetwijfeld is het voor een kind het beste om het eerste jaar bij de moeder te kunnen zijn. Maar dat geld kun je niet aan iets anders uitgeven, bijvoorbeeld aan onderwijs voor dat kind wanneer het iets ouder is. De essentie van politiek is een verantwoorde afweging te maken tussen alle goede initiatieven die bij elkaar meer geld kosten dan we te besteden hebben.

Zou het dan niet iets zijn om het mogelijk te maken dat vrouwen zelf sparen voor dit aanvullend verlof? Maar wacht eens, hadden we daar de levensloopregeling niet voor? Ook mannen hebben hier trouwens behoefte aan. Als jonge vader weet ik uit ervaring hoeveel energie je kinderen je kunnen kosten, zeker als je er ook echt van wilt genieten. Probleem is echter dat je als jonge vader vaak nog lang niet genoeg gespaard hebt om bijvoorbeeld gedurende een jaar een dag minder te werken. Of als jonge moeder om een aantal maanden aanvullend zwangerschapsverlof te kunnen betalen. Terwijl de levensloopregeling juist hiervoor bedoeld was: tijd voor het gezin ‘in het spitsuur van je leven’.

De oplossing is wat mij betreft simpel: maak het als overheid mogelijk (beperkt) rood te staan op je levenslooprekening. Gedurende de rest van je werkzame leven kun je het debetsaldo dan aanzuiveren, indien nodig door wat langer door te werken. Op deze manier stimuleer je twee dingen die wat mij betreft zeer gewenst zijn: een beter evenwicht tussen zorg en werk enerzijds en langer doorwerken in plaats van de levensloopregeling aan te wenden voor een prepensioen anderzijds.

Schulden maken was nog nooit zo nuttig!