Voorjaarsnota: de unieke kwaliteiten van Amsterdam

vrijdag 13 juli 2007

Elk jaar wordt er een voorjaarsnota geschreven als voorloper op de begroting. De voorjaarsnota geeft een tussentijds overzicht van het lopende begrotingsjaar. In het algemeen dient de voorjaarsnota als een uitgangspunt voor de begroting van het daaropvolgende jaar. Op woensdag 4 juli werd de eerste voorjaarsnota van het PvdA-Groenlinks college aan de gemeenteraad gepresenteerd. Hieronder de uitgesproken tekst van fractievoorzitter Ivar Manuel.

Lees hier de inbreng van D66 tijdens het debat over de voorjaarsnota 2007 in de Amsterdamse gemeenteraad

Het college vraagt de gemeenteraad bij monde van wethouder Asscher om te reageren op de hoofdlijnen van het beleid en om eventueel andere accenten te leggen of nieuwe onderwerpen in te brengen.

We hebben wethouder Asscher natuurlijk leren kennen als de man van de lijstjes. Amsterdam in de top 5 van vestigingslocaties, u kent ze wel die ambities. Goede ambities trouwens. En daar willen we hem als D66 eigenlijk wel in tegemoet treden. Met een nieuw lijstje voor het college in het verlengde van de bestaande lijstjes.

Amsterdam moet in de top 5 staan als bestemming van de wereldburgers. Als plaats waar zij naartoe willen, waar zij willen zijn en waar zij zich eventueel zouden willen vestigen. Dat sluit ook mooi aan bij de eerste twee speerpunten van Topstad; Het optimaal faciliteren van expats en het bouwen aan een open en gastvrije stad. Als de wereld naar Amsterdam wil komen dan zit het met onze toekomst wel goed.

Maar het is ook een lijstje dat meteen een vraag oproept, want wie zijn dat dan deze wereldburgers? Iedereen is natuurlijk een wereldburger, ook de mensen uit Zuid-Oost in afwachting van hun definitieve vonnis. En bij hen stond Amsterdam ongetwijfeld al in de top 5.

Maar wij willen ons voor dit lijstje beperken tot de mensen die in de ongelofelijke luxe positie verkeren dat zij zich vrijelijk over de aardbol kunnen bewegen en overal welkom zijn, sterker nog overal gewild zijn. Een relatief beperkte groep, maar ook een groep die erg bepalend is voor het succes van de andere lijstjes van wethouder Asscher.

Wat zijn voor deze groep wereldburgers nou de sterke punten van Amsterdam, vroegen wij ons af. Wat maakt Amsterdam uniek en gewild ten opzichte van ander mogelijke bestemmingen? Wat zijn met ander woorden de unieke kwaliteiten van Amsterdam die we moeten koesteren en waar we ons geld op moeten inzetten. We kwamen tot een top drie.

Maar voordat ik die drie punten noem, eerst een schot voor de boeg. Want hoe we de kwaliteiten van Amsterdam ook definiëren, als we ze niet uitdragen zullen ze voor veel mensen op deze planeet onbekend blijven. Dus meer geld voor de promotie van Amsterdam is een absolute voorwaarde. In de voorjaarsnota staat daar 1 miljoen euro voor opgenomen, maar iedereen weet dat het veel te weinig is. We geven nog niet eens 10% uit van wat andere steden, zoals Barcelona, Berlijn en noem maar op, gemiddeld aan promotie uitgeven.

Dan kom ik alsnog bij onze top drie van unieke kwaliteiten van Amsterdam, met op één;

1. Vrijzinnigheid, en zelfs een lichte vorm van anarchie.

2. Diversiteit, niet in tabellen maar gewoon voor je neus op straat

3. Het culturele klimaat, van de monumentale binnenstad via de grote theaters tot de peepshow op de Wallen.

Laat ik die drie punten nog wat nader toelichten;

Met vrijzinnigheid bedoelen we dat Amsterdam een stad is waar dingen kunnen die in andere wereldsteden verboden zijn en zelfs vervolgd worden. Met vrijzinnigheid bedoelen we ook dat er in Amsterdam dingen kunnen die zelfs in Nederland bij de wet verboden zijn, maar in Amsterdam gedoogd worden. En natuurlijk gebeurt alles wat in Amsterdam gebeurt ook elders in het geniep, maar hier in Amsterdam gaan we er relaxed mee om. We zijn immers een tolerante stad met veel individuele vrijheden.

Dus, laten we onze coffeeshops behouden, ook als het christelijk-sociale kabinet bedenkt dat ze verboden moeten worden in een straal van 500 meter rond scholen.

Laten we voorzichtig omgaan met onze raamprostitutie, toch de meest transparante vorm van prostitutie. Als de raamprostitutie van de Wallen verdwijnt, om welke reden dan ook, laten we dan in ieder geval in een nieuwe locatie voorzien. Want van verborgen prostitutie wordt niemand beter.

En tenslotte op het punt van vrijzinnigheid, laten we de burgemeester vragen om onmiddellijk te stoppen met fouilleeracties gericht op het uitgaanspubliek. Het is in dat verband veelzeggend dat in de Antenne 2006, het jaarlijks onderzoek naar trends in alcohol, tabak en drugsgebruik bij jonge Amsterdammers, twee dingen naar voren komen, ten eerste neemt het gebruik van drugs neemt iets af. Maar belangrijker wat D66 betreft is, en ik quote, dat de relatief jonge, hardwerkende mensen die veel uitgaan en recreatief drugs gebruiken (ook wel omschreven als de creatieven) zich in toenemende mate beklagen over het moraliserende optreden van de overheid.

Drugshonden, fouilleerteams en het politieoptreden op grote feesten schiet te ver door is de breed gedeelde opvatting. En als we de creatieven willen faciliteren, zoals speerpunt 4 van Amsterdam Topstad stelt, dan moeten we ons dit aantrekken.

Op het tweede punt, diversiteit, onderscheidt Amsterdam zich van andere wereldsteden door de grote variatie aan culturen en etniciteiten die zich kriskras door elkaar heen bewegen in het straatbeeld van de stad. Geen enkele andere wereldstad biedt een dergelijk bont palet aan kleuren en stijlen en alle cross-overs daartussen denkbaar. Dat is een unieke kwaliteit van Amsterdam, zeker onderkend door het college, maar niet onbedreigd.

Mensen geven, zo blijkt uit onderzoek, toch altijd de voorkeur aan de eigen groep, of dat nou sociaal-economisch of cultureel-etnisch is. Dus logischerwijs ontstaan er dan steden zoals je die overal ter wereld aantreft, gescheiden naar welvaart en groepsidentiteit. Dat moeten we hier in Amsterdam niet willen.

Alleen als je naast elkaar woont, bij elkaar op school zit, ontstaan er, misschien aanvankelijk met enige tegenzin, de dwarsverbanden tussen de verschillende groeperingen, sociale micro-cohesie, die op termijn de sociale samenhang van de stad als geheel versterkt.

Het college zet hier ook op in, met name op de sociaaleconomische component dan, maar stuurt te weinig op de sociaal-culturele component waardoor delen van de stad te weinig divers zijn of dreigen te worden. Wij vragen het college om met een visie te komen over hoe mono-etniciteit in wijken tegen te gaan en het gaat ons daarbij net zo goed om Oud-Zuid als andere delen van de stad.

Tenslotte het culturele klimaat van de stad, van high-culture tot low-culture en niet te vergeten de new-culture natuurlijk. Amsterdam als stad waar iets te doen is, waar iets te beleven valt. Ontzettend belangrijk als criterium voor de wereldburger om deze stad te willen bezoeken.

In aansluiting op het vorige college investeert dit college ruimhartig in de grote podia en musea. Dat is prima. Maar D66 verwacht dat ook voor de exploitatie straks nog extra geld nodig zal zijn.

En ook in Zuid-Oost zet de culturele ontwikkeling door. Dat is goed. Maar het broedplaatsenbeleid is ons inziens een beetje onderbedeeld. Het is natuurlijk knap dat met handig manoeuvreren en faciliteren toch nog veel bereikt wordt, maar wij willen hier toch graag aandringen op meer middelen voor het broedplaatsenbeleid.

En dat brengt mij op het laatste punt uit deze bijdrage.

Als wij in deze stad zoveel politie op de been kunnen brengen, met honden en al, om allerlei fouilleer- en controle acties uit te voeren, dan moet het toch ook mogelijk zijn om voldoende agenten te mobiliseren om verschillende evenementen naast elkaar te kunnen houden in de stad? Want is dat niet tevens speerpunt 8 van Amsterdam Topstad, dat wij ons willen profileren als evenementenstad? Ik dacht het wel, graag een andere invulling van de politietaken dus.

Tot zover onze bijdrage in eerste termijn.